De geschiedenis van het Grotius

Hugo de Groot

Een rijke geschiedenis

Het Grotius College heeft een lange en rijke geschiedenis. Op 1 september 1864 opende de Gemeentelijke Hogere Burgerschool in Delft haar poorten in de voormalige gasthuiskerk aan de Koornmarkt. Bij de start werden 60 leerlingen ingeschreven. In eerste instantie was de school alleen toegankelijk voor jongens, het eerste meisje werd toegelaten in 1887.
In 1922 is de school verhuisd naar een nieuwbouwlocatie aan de Mijnbouwstraat. In 1947 kwam er een HBS-A afdeling bij en in 1953 een Middelbare Meisjesschool. Na de samenvoeging van HBS, MMS en het Grotiusgymnasium werden er in 1967 nog twee ULO scholen toegevoegd. Zo ontstond de Stedelijke Scholengemeenschap Hugo Grotius (verdeeld over vijf locaties). In 1975 werd de nieuwbouwlocatie aan de Juniusstraat 8 betrokken. Op 1 augustus 1995 werd de Technische School Van der Made samengevoegd met het Grotius College. Inmiddels hebben we ruim 1400 leerlingen, verdeeld over 4 vestigingen.

Hugo de Groot

Onze school is vernoemd naar Hugo de Groot (in het Latijn Hugo Grotius), een beroemd Nederlands jurist, theoloog, classicus, historicus, staatsman en diplomaat. Grotius (1583 – 1645) werd in Delft geboren en groeide op tijdens een van de meest roerige tijden uit de Nederlandse geschiedenis. Grotius is het meest bekend geworden door zijn spectaculaire ontsnapping in een boekenkist uit slot Loevestein. Hier zat hij gevangen vanwege slepend godsdienstconflict tussen raadpensionaris Johan van Oldebarnevelt en prins Maurits, waar hij de kant van Oldebarnevelt had gekozen. Zijn bekendste werk is ‘De iure belli ac pacis’ uit 1625. Daarmee legde hij de grondslag voor het moderne natuurrecht en het volkenrecht.